Zie na zonsondergang in augustus. Er is een show in de hemel.
De lucht is al zomer. Verschillende heldere sterrenbeelden rijzen hoog genoeg op om gemakkelijk te kunnen worden opgemerkt. Adelaars, zwanen en lieren zijn allemaal zichtbaar. Hun helderste sterren vormen de zomerdriehoek. Deze grote driehoek is duidelijk zichtbaar aan de zuidelijke hemel. Je kunt ook de Melkweg volgen. Het strekt zich uit van noord naar zuid als een lint van licht.
Er is echter meer aan de avondhemel dan stilstaande sterren. De planetaire configuratie krijgt vorm.
Zoek ‘s nachts een planeet
Nu staan de vier planeten op een rij als parels aan een touwtje. Ze zitten aan de zuidelijke hemel. Venus, Jupiter, Saturnus en Mars schijnen bijzonder helder. Ze verschijnen direct na zonsondergang.
Venus wijst de weg. Het is het helderste object aan de hemel en wordt door het publiek vaak aangezien voor een UFO of een vliegtuig. Jupiter volgt op de voet. Saturnus voegt een gestage gloed toe. Mars wordt roodachtig.
Waarom is dit belangrijk? Omdat deze planeten met verschillende snelheden bewegen. Deze consistentie zal niet eeuwig duren. Om ze vast te leggen, moet je kijken naar hun specifieke geometrische opstelling in relatie tot de aarde. Het herinnert ons aan onze plaats in het zonnestelsel. Wij kijken naar onze buren.
De piek van de Perseïden-meteorenregen
Medio augustus waren de zaken veranderd.
Meteorenregen. Vooral de Perseïden-meteorenregen.
Dit is een van de meest betrouwbare en actieve meteorenregen van het jaar. De piek nadert. Je kunt veel vallende sterren verwachten. Ze renden door de donkere lucht. Naarmate de maanden verstrijken, neemt de activiteit toe.
Je hebt duisternis nodig om ze te zien. Het is het beste om uit de buurt van stadslichten te blijven. Het stralingspunt waar de meteoren lijken te verschijnen, bevindt zich in het sterrenbeeld Perseus. Maar je hoeft het niet direct te zien. Als je om je heen kijkt, zie je een enorme lucht.
“De Perseïden-meteorenregen zal naar verwachting rond half augustus zijn hoogtepunt bereiken en veel heldere lichtbanden vertonen.”
Op weg door de zomerdriehoek
Als je niet weet waar je de zomerdriehoek moet zoeken, begin dan met de Melkweg. Volg het heldere lint.
De drie sterren van de driehoek zijn Deneb, Vega en Altair.
– Zwaan Deneb.
– Lila Vega.
– Adelaar Altair.
Deze sterren staan ver van ons vandaan. Deneb is duizenden lichtjaren verwijderd. Vega nadert. Altair is dichtbij. Aan onze nachtelijke hemel lijken ze echter een perfecte gelijkzijdige driehoek te vormen. Het is een optisch toeval. perspectief vaardigheden.
Waarom is deze lucht belangrijk?
We leven in een wereld van schermen. Wij kijken zelden omhoog. Maar de zomerhemel geeft ons de kans om uit te rusten. Het is heel eenvoudig. direct.
Geen behoefte aan een telescoop. Geen duur gereedschap nodig. Gewoon met je ogen.
De posities van de planeten veranderen elke week. Meteorenzwermen hebben een tijdslimiet. De sterrenbeelden van de zomer variëren afhankelijk van het seizoen. Dit is een voorbijgaande kans.
Geniet ervan zolang het duurt.
Waarom de planetaire configuratie in juli en augustus helderder schijnt dan de sterren
Je moet omhoog kijken. De augustushemel is niet alleen prachtig. Dit is een tactische weergave van de hemelmechanica. We zitten midden in een zeldzame parade van planeten. Kijkend naar het zuiden na zonsondergang. Je kunt niet alleen de sterren zien. Je ziet veel van de wereld. Venus, Jupiter, Saturnus en Mars staan op een rij. Ze zijn ‘s nachts helderder dan welke ster dan ook.
Dit is geen willekeurige puinhoop. Het is een geometrische opstelling die onze buren weerspiegelt.
Conjunctie van Venus en Jupiter
De show begint rond de lunch. Bij schemering gaat Venus onder. Het is na de zon en de maan het helderste object aan de hemel. Het domineert de horizon. Een uur na zonsondergang bleef de nagloed bestaan.
Maar het echte drama vond half augustus plaats.
13. en op 14 augustus was er een ontmoeting in de lucht. Een dunne maansikkel zweeft nabij Venus. Dit is een sterk visueel contrast. Heldere rotsen tegen een donkere lucht. Mis dit venster niet. De maan beweegt heel snel.
Jupiter bevindt zich iets in de linker benedenhoek. Deze gasreus is de op een na helderste planeet. Het was tot ongeveer 22.00 uur zichtbaar. Het dient als anker voor de avond. Tegen het einde van de maand lijken Venus en Jupiter in conjunctie te staan. Ze komen dichterbij. Het verschil wordt steeds kleiner.
16. Augustus De maan verschijnt weer. Het ligt dicht bij Jupiter. Twee heldere objecten staan opgesteld. Een snelle blik is voldoende.
De subtiele verschijning van Saturnus
Verder naar de zuidelijke horizon komt Saturnus op. Deze geringde planeet is niet zo oogverblindend als zijn buren. De helderheid is vergelijkbaar met die van de helderste ster. Je moet het in het donker zoeken. Dat is te zien als het donker wordt. Een vlak, zwak lichtpuntje.
Het bevindt zich onder Jupiter. de verticale lijn van de planeet. Bovenaan staat Venus. Jupiter staat in het midden. Saturnus staat dichtbij de horizon.
Mars: Nachtkoning
Dan is er Mars.
Het is helderder dan Jupiter of Saturnus. Waarom? Dat komt omdat hij op 31 juli zijn dichtste punt bij de aarde passeerde. De aarde wordt volledig verlicht door de zon. reflecteert het meeste licht. Hij domineert de zuidelijke hemel van 21.30 uur tot zonsopgang.
Een vuurtoren rood geschilderd. Het is moeilijk te negeren. Als je laat in de nacht naar het zuiden kijkt, zal Mars daar het helderst zijn, tenzij de maan opkomt.
Waarom is dit nu belangrijk?
Wij kopen deze ramen om de paar jaar. Maar ze herinneren ons eraan dat we niet alleen zijn in het donker. Dit zijn werelden. echte plek.
De geometrie verandert. De hoek is veranderd. Deze opstelling zal volgend jaar veranderen. Deze bijzondere regeling bestaat niet meer.
Kijk omhoog vanavond. De planeet is er. Wachten.
Waarom dit weekend de beste tijd is om vallende sterren te zien
De Perseïden-meteorenregen bereikt zijn hoogtepunt in de nacht van 12 op 13 augustus. Astronomen voorspellen dat er snelheden tot 100 meteoren per uur zullen vallen. Als je een nachtbraker bent, wil je dit weekend misschien laat opblijven. U ziet een helder spoor dat een paar seconden knippert. De omstandigheden zijn perfect. De nieuwe maan vindt slechts één dag vóór de piek plaats. Maanlicht verpest de show niet.
Waar komt deze show vandaan?
De naam komt van het sterrenbeeld Perseus. Meteoren lijken uit dat sterrenbeeld te stralen. Dit is een illusie. De aarde gaat door een stofwolk. Komeet 109P/Swift-Tuttle liet het achter. Dit gebeurde tijdens de laatste baan rond de zon. De komeet naderde de aarde voor het laatst in 1992. De volgende keer dat je hem zult zien zal pas in 2126 zijn.
Wanneer moet je omhoog kijken
De beste tijd om het te zien is ‘s avonds. Of vroeg in de ochtend vóór zonsopgang. Perseus zit hoog in de lucht. Het stralingspunt stijgt. De meeste meteoren passeren het beeld. Zoek een stukje gras. Ga achterover liggen. Ontspannen. Geen apparatuur nodig. Kijk maar omhoog.
De schaduw beweegt snel. Op 11 augustus 2018 trof het grote gebieden in Scandinavië, Groenland en Siberië. Dit is een gedeeltelijke zonsverduistering, wat betekent dat de maan slechts een deel van de zonneschijf steelt. Waarnemers uit Noord-China zijn het erover eens. Rond 11.00 uur CET glijdt de donkere schijf van de maan in het heldere oppervlak van de zon.
De diepte van de beet is geheel afhankelijk van waar je staat. In Zweden bedekt de maan ongeveer een derde van de zon. In de poolwateren van Siberië stijgt het bereik met bijna tweederde. Dit is een duidelijke herinnering dat geometrie onverschillig staat tegenover menselijke verlangens.
In Duitsland was deze gebeurtenis onzichtbaar. We kijken naar onze gewone hemel terwijl de maan honderden kilometers naar het noorden zijn kosmische magie uitwerkt.
Waarom je de zonsverduistering van 2018 hebt gemist
Het is niet slecht. Dit is orbitale mechanica. Zoals iedereen weet is het pad van de zonsverduistering erg smal. De maan beweegt twee tot vier keer per jaar tussen de aarde en de zon, maar zijn schaduw raakt slechts een klein deel van het aardoppervlak.
De meesten van ons wonen buiten dat gebied.
Een totale zonsverduistering moet nauwkeurig gericht zijn. De maan moet dichtbij genoeg zijn in haar elliptische baan om de schittering van de zon volledig te blokkeren. Hierdoor ontstaat een “pad van totaliteit”. Als u zich niet op dit pad bevindt, ziet u op zijn best slechts een gedeeltelijke zonsverduistering. Er wordt niets gewonnen door te ver naar het noorden of te ver naar het zuiden te gaan.
Duitsland wacht lang op totaliteit
De volgende keer dat Duitsers een gedeeltelijke zonsverduistering zullen zien, is in 2021. Dat is alles. Een klein deel van de zon verdween. Maar het perfecte spektakel? Donker?
Je zult moeten wachten tot 2081.
En zelfs dan is het niet landelijk. Het hele pad loopt door het Bodenmeergebied. Als je in augustus 2081 niet in de buurt van het Bodenmeer bent, hadden we opnieuw pech. Het zal nog tientallen jaren duren voordat de volgende totale zonsverduistering zichtbaar is op het vasteland van Duitsland.
Hoe ontstaat een zonsverduistering?
Om te begrijpen waarom de wedstrijd tussen Zweden en Siberië 2018 er zo anders uitziet, moet je naar de umbra en de halfschaduw kijken.
Een umbra is het donkerste deel van de schaduw waar zonlicht volledig wordt geblokkeerd. Penumbra is een helderdere buitenste schaduw waar slechts een deel van de zon bedekt is.
Tijdens de zonsverduistering van 11 augustus 2018:
* Zweden ligt in het halfschaduwgebied en de dekking bedraagt ongeveer 33%.
* De Siberische Noordelijke Zee ligt diep in de halfschaduw en heeft een dekking tot 66%.
* Duitsland lag zelfs buiten de halfschaduw
De schaduw van de maan beweegt duizenden kilometers per uur. Het blijft niet hangen. Wanneer hij het noordelijke puntje van Europa bereikt, is de hoek precies goed voor sommige verre noordelijke landschappen, maar te hoog voor de rest van het continent.
Waarom totaliteit ertoe doet
deel
