Dale Midkiff was het gezicht van de originele Pet Semetary, maar laten we eerlijk zijn. Kerk stal de ondode huiskat de show.
Om die specifieke look goed te krijgen, pakte regisseur Mary Lambert niet zomaar een kat. Ze ging met Brits korthaar. Ze koos dit ras omdat ze op bewuste knuffels leken. Ronde gezichten. Pluizig bont.
Het is een specifieke esthetiek. En het bleef hangen.
De Britse korthaar is een van de oudste kattenrassen ter wereld. Het heeft diepe wortels in de geschiedenis, van eeuwenoude ongediertebestrijding tot moderne internetfaam. Hier ziet u hoe een knaagdierendoder een indrukwekkend icoon werd.
Heeft Rome de Britse korthaar gecreëerd?
Genetica vertelt ons dat de domesticatie van katten ongeveer 12.000 jaar geleden begon. Dat was de tijd dat wolharige mammoeten nog over de aarde liepen. De voorouders van uw moderne huiskat zijn Felis silvestris. Ze leefden in Afrika, Azië en Europa.
Vroege boeren waren er dol op. Ze aten muizen en ratten. Ze hielden de graanvoorraden veilig.
De Romeinen waren ook dol op hen. Mozaïeken uit Pompeii tonen katten. Agathias, een historicus uit de 6e eeuw, bewaarde er een.
Toen keizer Claudius in de eerste eeuw G.T. Groot-Brittannië overnam, brachten zijn soldaten waarschijnlijk hun huisdieren mee.
Die Romeinse katten ontmoetten de wilde katten die al sinds de ijstijd op het Britse platteland rondzwierven. De twee populaties zijn waarschijnlijk met elkaar gekruist. Het resultaat was de voorouder van de moderne Britse korthaar.
Waarom ze op teddyberen lijken
Lange tijd beschouwden Britten katten als gereedschap. Het waren gebruiksdieren. Ongedierte-doders. Niet familieleden.
Dat veranderde in 1871.
Harrison Weir organiseerde de eerste moderne kattenshow in het Londense Crystal Palace. Hij creëerde anatomische standaarden om de katten te beoordelen. De Britse korthaar werd al snel een favoriet.
Lewis Carroll is mogelijk door dit ras geïnspireerd toen hij Alice’s Adventures in Wonderland schreef. De Cheshire Cat heeft diezelfde vriendelijke, ronde uitstraling.
Kortharen hebben een omhoogstaande mond. Hun snorhaarkussens zijn uitgesproken. Alles aan hen is rond.
- De kop is duidelijk rond.
- De poten zijn rond.
- De benen en nek zijn dik.
- De borst is breed.
Hun vacht is kort en dicht. Het is verkrijgbaar in vele kleuren. De bekendste is ‘British Blue’, een effen blauwgrijze tint. Dat is de kleur van de kerk in Pet Semetary.
Ze zijn ook verkrijgbaar in wit, rood, zwart en verschillende andere tinten. Sommige hebben een lichtere onderbuik. Maar de ogen zijn altijd groot en koperachtig. Ze vallen op tegen de dichte vacht.
Temperament en internetfaam
Britse kortharen zijn geen schootkatten.
In kattenachtige termen zijn ze een ras met ‘vier poten op de grond’. Ze houden er niet van om opgepakt te worden. Als je er een op je schoot legt, zal hij waarschijnlijk weggaan.
Betekent dit dat ze het koud hebben? Nee.
Ze zijn beleefd. Zoetgehumeurd. Ze knuffelen gewoon op hun eigen voorwaarden. Ze zitten liever naast je dan op je.
Ze zijn over het algemeen onderhoudsarm. Ze miauwen niet veel. Maar als ze gelukkig zijn, spinnen ze. Luid.
Een man genaamd Smokey had in 2011 een Guinness Wereldrecord. Zijn spinnen bedroeg 90 decibel. Het was het luidste ooit opgenomen, totdat een andere kat het in 2015 versloeg.
Ze kunnen goed overweg met andere huisdieren. Ze zijn goed met kinderen. Ze hebben een ontspannen houding.
En ze zijn geweldig voor memes.
In 2007 kreeg een foto van een glimlachende Britse korthaar het onderschrift “I can has Cheezburger?” Het werd een culturele toetssteen. De eromheen gebouwde website werd tegen het einde van het jaar voor $ 2 miljoen verkocht.
Harrison Weir zou geamuseerd kunnen zijn. Het ras dat begon als een utilitaire werker werd het gezicht van de vroege internethumor.
Ze gezond houden
Deze katten zijn gevoelig voor obesitas. Eigenaars moeten hun voedselinname nauwlettend in de gaten houden.
Een gezond volwassen mannetje weegt 9 tot 11 pond. Vrouwtjes zijn iets lichter. Ze leven 14 tot 20 jaar.
Dat is een lange tijd. Het duurt lang om een ronde, pluchen metgezel te zijn.
Er zijn nog steeds wilde katten in Schotland. Minstens 400 van hen jagen op konijnen en knaagdieren. Het zijn de laatste inheemse katachtigen in Groot-Brittannië. Ze hybridiseren met huiskatten, waardoor een zuivere telling onmogelijk wordt.
Maar de Brits korthaar is veilig. Het is een ras met geschiedenis. Met stijl. Met een spinnend geluid waar je wakker van kunt worden.
Het begon als een knaagdierenjager. Het eindigde als een meme. En ergens daar tussenin werd het de perfecte kat voor een horrorfilm.
