Sir William Maddock Bayliss veranderde de manier waarop we het menselijk lichaam begrijpen. Hij deed dit samen met zijn levenslange medewerker, Ernest Starling. Het paar ontdekte hormonen. Dit was de eerste keer dat wetenschappers een chemische stof identificeerden die door het bloed reist en een actie in een verafgelegen orgaan teweegbrengt.
Bayliss werd geboren in Wolverhampton in 1860. Hij studeerde aan het University College, Londen en Oxford. Zijn carrière begon toen hij in 1888 als leraar aan het University College ging werken. Starling voegde zich al snel bij hem. Ze werkten tientallen jaren samen. De samenwerking was winstgevend voor de wetenschap.
Hun vroege werk concentreerde zich op bloedvaten. Ze bestudeerden hoe zenuwen de contractie en dilatatie controleren. Dit leidde tot een beter apparaat voor het meten van de bloeddruk. Ze noemden het een hemopiezometer. Het was een verbetering ten opzichte van bestaande tools. Ook keken ze naar hoe darmen bewegen. Ze vonden de peristaltische golf. Dit is het ritmische knijpen dat voedsel naar voren duwt.
Maar de grote ontdekking kwam later. In 1902 vonden ze secretine. Dit was het eerste bekende hormoon. Voor het experiment gebruikten ze verdoofde honden. Ze mengden verdund zoutzuur met gedeeltelijk verteerd voedsel in de darm. Het zuur activeerde een chemische stof in de bekleding van de twaalfvingerige darm. De chemische stof was secretine. Het kwam in de bloedbaan terecht. Het reisde naar de alvleesklier. Daar vertelde het het orgaan om spijsverteringssappen vrij te geven.
De term hormoon kwam uit dit werk. Bayliss en Starling hebben het bedacht. Het komt van het Griekse woord horman, dat in beweging zetten betekent. Ze gebruikten het om chemicaliën te beschrijven die een orgaan op afstand stimuleren.
Bayliss bleef werken. Hij onderzocht hoe het enzym trypsine wordt gevormd. Het begint als inactief trypsinogeen in de dunne darm. Hij mat hoe lang het duurt voordat trypsine eiwitten verteerd. Dit was nauwkeurig werk.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog onderzocht Bayliss wondshock. Hij adviseerde kauwgom-zoutinjecties. Deze injecties hebben veel levens gered. Hij schreef verschillende boeken. Principles of General Physiology (1915) was zijn bekendste werk. Het werd destijds beschouwd als de beste tekst over dit onderwerp. Hij schreef ook The Vaso-Motor System in 1923.
Bayliss stierf in Londen in 1924. Hij werd geridderd in 1922. Zijn werk legde de basis voor de endocrinologie. De concepten die hij ontwikkelde, gebruiken we nog steeds. De manier waarop we omgaan met de spijsvertering en chemische signalen is hem veel verschuldigd. Het lichaam is een complexe machine. Bayliss heeft ons laten zien hoe de onderdelen met elkaar praten.
