Onderzoekers zijn er met succes in geslaagd kikkererwten te kweken in een bodem die de omstandigheden van de maan nabootst, een cruciale stap in de richting van het mogelijk maken van langdurige menselijke bewoning op de maan. De bevindingen, gepubliceerd op 5 maart in Scientific Reports, tonen aan dat kikkererwten met de toevoeging van compost en symbiotische schimmels niet alleen kunnen overleven, maar ook zaden kunnen produceren in maanregoliet – het poederachtige, voedselarme ‘vuil’ dat op de maan wordt aangetroffen.
De uitdaging van de maanbodem
Maanregoliet vormt aanzienlijke obstakels voor de plantengroei. In tegenstelling tot aardse grond is deze extreem fijn, metaalachtig, schurend en arm aan essentiële voedingsstoffen zoals stikstof. Zoals ruimtebioloog Jess Atkin van de Texas A&M University het stelt: “Het is een ongewijzigd gevaar… Het is het ergste. Het is verschrikkelijk.” Eerdere pogingen om planten rechtstreeks in werkelijke maanmonsters te laten groeien, leverden een langzame groei en tekenen van toxiciteit op, omdat planten schadelijke metalen absorbeerden.
Een nieuwe aanpak: schimmels en vermicompost
Om deze hindernissen te overwinnen, experimenteerden onderzoekers onder leiding van Sara Oliveira Santos van de Universiteit van Texas in Austin met het aanpassen van maanregoliet-simulant (een in een laboratorium gecreëerde maanachtige grond) met poedervormige arbusculaire mycorrhiza-schimmels en vermicompost. De schimmels fungeren als een natuurlijk verlengstuk van plantenwortels, verbeteren de opname van voedingsstoffen en sekwestreren giftige zware metalen. Vermicompost, afkomstig van wormenmest, levert essentiële voedingsstoffen en verbetert de bodemstructuur.
Veelbelovende resultaten
Uit het onderzoek bleek dat kikkererwten floreerden in grondmengsels die tot 75% maansimulant bevatten, wanneer ze werden behandeld met schimmels. Hoewel planten nog steeds stress vertoonden in vergelijking met op aarde gekweekte tegenhangers, overleefden planten met schimmelondersteuning aanzienlijk langer dan onbehandelde planten. Deze doorbraak suggereert dat maanregoliet, met de juiste supplementen, kan worden getransformeerd in een levensvatbaar groeimedium.
“De planten zijn geweldig, het is geweldig dat we zaden kunnen krijgen”, zegt Atkin. “Maar ze zijn in werkelijkheid de gastheer voor de transformatie naar de bodem.”
Toekomstige implicaties
Lopend onderzoek richt zich op het kweken van volgende generaties kikkererwten uit de op de maan gekweekte zaden en het garanderen van hun veiligheid voor consumptie. Als dit lukt, zou dit astronauten in staat kunnen stellen een verscheidenheid aan gewassen op de maan te verbouwen, waardoor de afhankelijkheid van door de aarde geleverd voedsel wordt verminderd en een duurzame voedselbron wordt gecreëerd voor langdurige maannederzettingen. Atkin zei gekscherend dat ze de eerste zou zijn die ‘maanhummus’ zou maken als de zaden veilig blijken te zijn, wat het potentieel voor toepassing in de echte wereld benadrukte.
Uiteindelijk gaat dit onderzoek niet alleen over het kweken van kikkererwten; het gaat over het ontsluiten van het potentieel voor zelfvoorziening in de ruimte. Door de ruige maangrond in vruchtbare grond te veranderen, zet de mensheid een substantiële stap in de richting van het vestigen van een permanente aanwezigheid buiten de aarde.
