Het leven van Judy Garland eindigde op 22 juni 1969 in Londen. Het was een accidentele overdosis barbituraat. De timing was wreed. Ze was nog maar 47 jaar oud en had die mijlpaal nog geen twee weken eerder bereikt.
De dood van dit Hollywood-icoon veroorzaakte schokgolven door de hele industrie en daarbuiten. Garland had een unieke mix van buitengewoon talent en grote kwetsbaarheid. Deze combinatie versterkte haar status als een van de meest blijvend populaire figuren van de 20e eeuw.
Haar overlijden was niet alleen een privétragedie. Het was een publieksevenement van enorme omvang. Naar schatting 22.000 rouwenden woonden haar begrafenis in New York bij. Mensen stonden langs de straten om hun respect te betuigen aan de vrouw die een tijdperk van cinema definieerde.
Garlands nalatenschap blijft verbonden met zowel haar genialiteit als haar worstelingen, waardoor haar dood een beslissend moment is in de beroemdheidscultuur.
Het grote aantal deelnemers onderstreept hoe diep ze weerklank vond bij het publiek. Ze was niet zomaar een ster. Ze was een culturele toetssteen. Haar verhaal wordt nog steeds verteld, geanalyseerd en herinnerd. Tientallen jaren later rijzen er nog steeds vragen over de mate waarin haar persoonlijke strijd heeft bijgedragen aan haar sterrendom