John Amos nie tylko tak się złożyło, że znalazł się w salonie rodziny Evansów. Został zaproszony.
Esther Role, która wcieliła się w najstarszą kobietę w rodzinie, Florę Evans, nie przyjęła proponowanej opcji. Spojrzała na scenariusz Good Times i zobaczyła znajomą pułapkę. Samotna matka. Wychowuje dwójkę dzieci w apartamentowcu Roberta Taylora w Chicago. Bez mężczyzny w kadrze.
To była narracja, którą Hollywood uwielbiało. Był bezpieczny. Był leniwy.
Rola odrzucona.
Powiedziała producentom, że mają problem. Jeśli chcą, żeby zagrała Florę, potrzebują ojca. Nie zamierza utrwalać wyświechtanego, szkodliwego stereotypu czarnej rodziny bez męskiej obecności. Nie chodziło tylko o czas ekranowy. Chodziło o godność. Chodziło o pokazanie, że istnieją czarni ojcowie. Że im zależy. Że są w pobliżu.
Sieć (kanał telewizyjny) była oburzona. Potem uległa.
Zadzwonili do Johna Amosa.
Nie był nowy w tej roli. Amos grał już Jamesa Evansa seniora w Mo, kolejnej produkcji Normana Leara, w której wystąpił także Role. Mieli chemię. Mieli swoją historię. Reżyser serialu nie musiał nawet obsadzać innych ról. Właśnie pojawił się Amos.
„Powiedziałam: jeśli mnie chcesz, musisz dać mi męża”. — Estera Rola
Teraz brzmi to prosto. Ale w 1974 r. było to radykalne.
Ostatecznie stworzona postać, James Evans Senior, zmieniła dynamikę serii. Nie był idealnym ojcem. Nie był świętym. Walczył. Stracił pracę. On pił. Kłócił się z Florą. Ale był blisko. Był w kuchni. Był w sypialni. Stanowiło integralną część życia domowego.
To nie był hałas w tle. To była kotwica.
Dla fanów seriali komediowych z lat 70. zmiana jest oczywista. Zanim przybył Amos, Flora była zwolennikiem przetrwania. Po jego pojawieniu się została partnerem. Walka była powszechna. Radości były wspólne. Chaos był powszechny.
Rola osiągnęła swój cel. Amos dostał swoją rolę. A pokolenie widzów widziało w telewizji czarnego ojca, który nie był przedmiotem kpin ani złoczyńcą. Był po prostu… ojcem.
To szczegół, o którym wiele osób zapomina. Pamiętamy śmiech. Pamiętamy słynną scenę z „kurczakami”. Pamiętamy historie o biedzie. Rzadko omawiamy spotkanie castingowe, w którym jedna kobieta wyznaczyła granicę.
Rola nalegała. Branża posłuchała.
Amos zajął swoje miejsce.
Reszta to historia sitcomów.
