Ryby to konstelacja, której nie można odkryć przypadkowo. Nie ma jasnych, łatwych do znalezienia gwiazd takich jak Orion czy Wielka Niedźwiedzica. Zamiast tego wisi jak cienki, słaby zarys na północnym niebie, czai się cicho pomiędzy Baranem i Wodnikiem. Dla większości miłośników astronomii jest to widmowa postać nocą. Ale z astronomicznego punktu widzenia nie jest to wcale nieistotne.
Konstelacja trwa około godziny w rektascencji i znajduje się przy piętnastu stopniach deklinacji północnej. Ten żargon po prostu wskazuje jego położenie na mapie nieba. Co ważniejsze, następuje tu równonoc wiosenna. Jest to szczególny punkt, w którym pozorna droga Słońca przecina równik niebieski i przemieszcza się z południa na północ. Jest to linia początkowa do pomiaru długości nieba i rektascencji. Bez tego punktu odniesienia w Rybach cały nasz układ współrzędnych do mapowania nieba utraciłby stały punkt odniesienia.
Przyćmione gwiazdy Ryb
Jeśli szukasz imponującego asteryzmu, nie znajdziesz go w Rybach. Gwiazdy tutaj są przyćmione. Nie ma zauważalnego grupowania, nie ma jasnej latarni, która kierowałaby twój wzrok. Najjaśniejszą gwiazdą w całej konstelacji jest Epsilon Ryby, która świeci jedynie pozorną jasnością 3,6mag. Na nocnym niebie jest nieco powyżej średniej. Potrzebujesz ciemnego nieba i cierpliwego spojrzenia.
Jednak ten brak jasności nie umniejsza jego znaczenia. W jego granicach przypada równonoc wiosenna. Ten pojedynczy fakt sprawia, że Ryby są kamieniem węgielnym astronomii obserwacyjnej. Jest to punkt zerowy współrzędnych niebieskich. Za każdym razem, gdy astronomowie obserwują gwiazdę, planetę lub galaktykę, mierzą jej położenie względem tego punktu w Rybach.
Równonoc wiosenna, czyli punkt, w którym pozorna roczna droga Słońca przecina równik niebieski i kieruje się na północ, przypada na Ryby.
Dlaczego słaba konstelacja jest ważna? Ponieważ zakotwicza niebo. Bez tego nawigacja, pomiar czasu i mapowanie nieba nie powiodłyby się. Gwiazdy mogą być słabe, ale ich rola jest strukturalna. To przypomnienie, że nie wszystko, co ważne, jest głośne. Czasami najbardziej krytyczne elementy to te, które najtrudniej znaleźć.
Precesja równonocy powoli przesuwa ten punkt od znaku zodiaku Ryb w stronę Wodnika. Jesteśmy w okresie przejściowym. Technicznie rzecz biorąc, era się zmienia. Ale na razie równonoc nadal tu trwa. Układ współrzędnych nadal na nim opiera się. Niebo jest zegarem, a Ryby trzymają ręce.
Mit kryjący się za znakiem
Astrologia umieszcza Ryby na końcu cyklu zodiaku, jako dwunasty i ostatni znak. Zwykle obejmuje okres od 19 lutego do 20 marca. Ale co właściwie oznacza ten symbol? Dwie ryby związane liną to nie tylko przypadkowy projekt. Wywodzi się bezpośrednio z mitologii greckiej.
Według jednej wersji historii Afrodyta (Wenus) i jej syn Eros (Kupid) uciekli przed potworem Tyfonem. Aby przeżyć, wskoczyli do rzeki. Aby nie zgubić się w wodzie i nie rozdzielić, zamieniły się w ryby. Lina związała ich razem, aby mogli bezpiecznie pływać w parze.
Inna wersja mówi, że nie zamieniły się w ryby. Zamiast tego dwie prawdziwe ryby przeniosły je w bezpieczne miejsce.
W każdym razie obraz mówi o połączeniu. Przetrwanie dzięki jedności. Dwoistość znaku.
