W zoo Longilit właśnie urodziły się dwa młode kapibary.
To rzadkie wydarzenie. W rzeczywistości te dzieci pochodziły z jedynej pary hodowlanej tego gatunku obecnie w Wielkiej Brytanii.
Oglądał to cały kraj. Zazwyczaj nikt nie śledzi demografii kapibary z taką intensywnością. Ale kiedy zdarza się coś tak rzadkiego? Każdy zwraca na to uwagę.
Longilite stał się ośrodkiem ochrony populacji kapibary. Mają monopol. Być może kruchy, ale wciąż monopol.
To nie tylko urocze zwierzaki. Są duże. Są to gryzonie półwodne z Ameryki Południowej. A oto w Wiltshire dwóch nowych przedstawicieli tego gatunku, którzy zmagają się z brytyjskim latem.
Wydaje się dziwne, że tak duże egzotyczne zwierzęta znalazły swoje miejsce na starych angielskich posiadłościach. A mimo to tu są. Jedzą trawę. Siedzą nad wodą. Robią to samo, co kapibary.
Stawka jest wysoka. Jeśli ten program hodowlany zakończy się sukcesem, populacja będzie miała tu przyszłość. Jeśli nie, będziemy czekać na kolejny cud.
Dwa życia. Jedna szansa. Jedyna szansa na poszerzenie puli genowej w regionie.
Zaskoczony, że w ogóle dotarli do Wielkiej Brytanii?
Najprawdopodobniej nie. Kapibary to spokojne stworzenia. Dostosowują się. Oni pływają. Istnieją bez większego wysiłku i dlatego tak je lubimy.
Młode są jeszcze młode. Małe. Wrażliwy. Ale fakt pozostaje faktem: oni tu są.
Nie trzeba zgadywać, co będzie dalej. Pewnie urosną. I miejmy nadzieję, że będzie prosperować. Internet będzie nadal publikować ich zdjęcia, dopóki wszyscy nie będziemy mieli dość ich uroku.
Do tego czasu Longilite stoi na straży. Opiekunowie patrzą. Gryzonie śpią.
