John Henry Poynting był kimś więcej niż tylko wiktoriańskim naukowcem zajmującym się gromadzeniem danych. Dał nam język opisujący ruch energii. Urodzony 9 września 1852 w Monton, Lancashire, zmarł 30 marca 1914 w Birmingham. Jednak jego prawdziwe dziedzictwo nie jest wymienione w jego akcie urodzenia. Jest zawarty w wektorze Poyntinga.
Całą karierę spędził w Mason College of Science (później na Uniwersytecie w Birmingham). Uczył tam fizyki od 1880 roku aż do śmierci. To 34 lata nauczania, eksperymentowania i przepisywania zasad.
W latach 1884 i 1885 opublikował dzieła, które zmieniły wszystko. Przed Poynting wiedzieliśmy o elektryczności i magnetyzmie. Nie było prostego wzoru wyjaśniającego, w jaki sposób energia faktycznie przepływa we wszechświecie. Rozwiązał ten problem. Jego twierdzenie pokazało, że przepływ energii w dowolnym punkcie można obliczyć, używając tylko tych dwóch sił. Nazywa się to wektorem Poyntinga. Jest to podstawowa koncepcja elektromagnetyzmu. Bez tego nasze zrozumienie ruchu światła, przejścia fal radiowych i działania anten byłoby niepełne.
Studiował także promieniowanie. Napisał artykuł o ciśnieniu lekkim. Brzmi abstrakcyjnie? Ale to nieprawda. Oznacza to, że światło może popychać przedmioty. Udowodnił to.
Potem zainteresował się samą Ziemią. Spędził 12 lat na przeprowadzaniu eksperymentów mających na celu obliczenie średniej gęstości Ziemi. Trwało to do 1891 roku. Na tym nie poprzestał. W 1893 roku wyznaczył stałą grawitacji. Liczba ta reprezentuje siłę grawitacji. Jest to podstawowy element konstrukcyjny fizyki.
Wyniki swoich badań opublikował w 1894 r. w pracy „Średnia gęstość ziemi”. Następnie w 1913 roku opublikował Ziemię, jej formę, wymiary, wagę i obrót. Chciał dokładnie wiedzieć, z czego zbudowana jest nasza planeta i jak się porusza.
Wektor Poyntinga jest nadal powszechnym sposobem opisu kierunkowego przepływu energii pola elektromagnetycznego.
Dlaczego jest to dziś ważne? Wektor Poyntinga jest używany przy każdym włączeniu telefonu. Sygnał bezprzewodowy wysyłany z wieży do urządzenia jest kontrolowany przez wektor Poyntinga. Nie tylko analizuje liczby. Rysuje niewidzialną mapę.
On jest profesorem. Jest badaczem. To bardzo dokładne. Ale co najważniejsze, wyraził się jasno. Teraz, gdy spojrzysz na diagramy energii elektromagnetycznej, możesz zobaczyć, jak to działa. To bardzo proste. To eleganckie. To jest wszędzie.
