Jeśli „bohater” umrze, czy historia nadal będzie zielona?
Farmy wiatrowe się starzeją.
W Irlandii do 2030 roku do mety dotrą tysiące ton łopat turbin wiatrowych. Do tego czasu? Gniją na wysypiskach śmieci. Spalają się w spalarniach śmieci. Jednym słowem niezbyt „stabilny”, jeśli mam być szczery.
Pierwsza w kraju komercyjna farma wiatrowa Bellacorrick w hrabstwie Mayo została zamknięta na początku tego roku.
Dwie firmy z Irlandii Północnej zdecydowały się na interwencję. Nie zamierzają pozwolić, aby te ostrza zniknęły w kamieniołomach bez śladu.
Spójrz na liczby. W ciągu najbliższych piętnastu lat w Irlandii Północnej zastąpionych zostanie ponad 400 takich gigantów. To ogromna ilość plastiku nienadającego się do recyklingu, przeznaczonego do spalenia lub do grobu.
Ale poczekaj.
Naukowcy próbują znaleźć rozwiązanie. Uniwersytet Queen’s w Belfaście udowodnił, że ostrza są wystarczająco mocne, aby można je było wykorzystać do budowy mostów. Meble ogrodowe. Coś naprawdę niezawodnego.
W Lurgan istnieje również firma o nazwie Plaswire.
Jego teren wygląda jak cmentarz przemysłowy czekający na drugie życie. Dyrektor generalny Andrew Billingsley widzi skalę problemu. Nazywa to „kolosalnym”.
„Obecnie poddaje się recyklingowi około 125 000 ton ostrzy… ale bardzo rzadko ten recykling odbywa się w sposób przyjazny dla środowiska.”
Plaswire niszczy ostrza. Poddaje je recyklingowi. Przekształca się w materiał mocniejszy niż drewno i tańszy niż sztywny beton. Słupki ogrodzeniowe. Palety transportowe.
Dlaczego to jest ważne?
Produkcja plastiku to brudny biznes. Do wyprodukowania tony pierwotnego plastiku potrzeba około trzech ton CO2. Podczas spalania plastiku uwalniane jest kolejne 2,7–2,9 tony. Dzięki recyklingowi materiału unikamy emisji zarówno podczas produkcji, jak i spalania. Podwójna korzyść.
Ale czy możemy to udowodnić?
Kieran Kelly z ubloquity wierzy, że odpowiedź leży w technologii.
Dołącza kody QR lub chipy RFID do produktów pochodzących z recyklingu. Skanujesz je telefonem. Produkt „mówi”.
„Opowiedz historię za pomocą urządzenia mobilnego… kto ją stworzył… jaka linia produkcyjna… co to jest.”
Głos materiału. Przejrzystość dla odbiorców na całym świecie.
Weźmy pod uwagę Bellacorricka z 1992 roku. Zaawansowana technologia tamtych czasów. Dwadzieścia jeden turbin. Sześć i pół megawata. Wystarczy na 4500 domów. Oczekiwany okres użytkowania wynosił dwadzieścia pięć lat. Pracowali dłużej. Długość ostrza? Od czterdziestu sześciu do pięćdziesięciu trzech metrów. Malutki jak na dzisiejsze standardy.
Nowoczesne ostrza sięgają dwustu metrów.
Jest mniej turbin. Więcej mocy.
Jednak strona nie pozostanie cicha. Osiemnaście nowych potworów zastąpi oryginalne dwadzieścia jeden. Każda nowoczesna turbina wytwarza więcej energii niż cała stara farma razem wzięta.
Połączy się z sąsiednią farmą wiatrową Oweninny. Sześćdziesiąt turbin zasila tam już 140 000 domów.
Dodać nowe?
Moc wzrośnie do 220. Stare ostrza znikną – zostaną poddane recyklingowi lub zgniją. Nowe się kręcą. Światło jest włączone.
Co się stanie, gdy ci staną się za starzy?
Branża jeszcze nie podjęła decyzji.
