Recente paleontologische bevindingen van de Blackberry Hill -site in Wisconsin hervormen ons begrip van de Cambrische periode. Een half miljard jaar geleden waren deze wadplaten niet de desolate gebieden die we ons zouden kunnen voorstellen, maar eerder een drukke, zeer actieve zone waar vroege dieren begonnen te experimenteren met het leven buiten de oceaan.
Oude voetafdrukken ontmaskeren
Al meer dan 150 jaar heeft een specifiek type sporenfossiel, bekend als Protichnites, wat letterlijk ‘eerste voetafdrukken’ betekent, wetenschappers voor raadsels gesteld. Recente analyse van fossielen van Blackberry Hill heeft eindelijk voor een doorbraak gezorgd, waarbij de maker van deze sporen is geïdentificeerd: een euthycarcinoïde, een familielid van moderne duizendpoten.
Deze ontdekking is een essentieel stukje van de evolutionaire puzzel. Het helpt de kloof te overbruggen tussen puur zeeleven en de uiteindelijke kolonisatie van land, wat bewijst dat deze vroege geleedpotigen al op het grensvlak tussen water en kust navigeerden.
Een primeur in evolutionair gedrag: het kwallenfeest
Misschien wel de meest opvallende ontdekking is een nieuw sporenfossiel genaamd Climactichnites blackberriensis. Dit grote spoor, waarschijnlijk achtergelaten door een onbekend weekdier, biedt een zeldzame inkijk in de voedingsgewoonten van oude wezens.
Uit het fossielenbestand blijkt dat dit weekdier, terwijl het over het wad trok, stopte om zich te voeden met een scyphozoan (een kwal) die op de kust was gestrand.
Dit is het eerste fossiele bewijs dat een dier zich voedt met een kwal in een Cambrische waddenomgeving.
Waarom dit ertoe doet: Deze interactie biedt een potentieel biologisch motief voor ‘terrestrialisering’: het proces waarbij dieren zich van zee naar land verplaatsen. De beschikbaarheid van voedsel, zoals gestrande kwallen, kan voor mariene organismen een krachtige stimulans zijn geweest om zich in de ondiepe, intergetijdengebieden te begeven, wat uiteindelijk heeft geleid tot de evolutie van volledig landleven.
Een divers ecosysteem in beweging
Uit het onderzoek, gepubliceerd in het Journal of Paleontology door Kenneth C. Gass en Nora Noffke, blijkt dat de Cambrische kustlijn biologisch veel diverser was dan eerder werd aangenomen. Naast het weekdier en de euthycarcinoïde heeft de vindplaats het volgende opgeleverd:
- Nieuw bewijs van geleedpotigen: Potentiële sporen geproduceerd door aglaspidids, uitgestorven primitieve geleedpotigen die worden gekenmerkt door een opvallende, gespleten, stekelige staart.
- Wormafdrukken: Rustende sporen van wat een polychaetworm kan zijn, compleet met afdrukken van zijn parapodia (ledematen).
- Voedingssporen: De oudst bekende verschijning van Stiallia pilosa, een sporenfossiel dat waarschijnlijk is ontstaan door een geleedpotige terwijl deze op zoek was naar voedsel.
- Diverse fauna: Lichaamsfossielen van phyllocarid schaaldieren en duizenden andere sporen achtergelaten door verschillende weekdieren en geleedpotigen.
Conclusie
De ontdekkingen op Blackberry Hill suggereren dat de Cambrische wadplaten levendige, concurrerende knooppunten van biologische activiteit waren. Deze ondiepe wateren dienden als een kritische evolutionaire proeftuin, waar diverse soorten met elkaar in contact kwamen en de voedingsbeloningen vonden die nodig waren om aan de lange reis naar leven op het land te beginnen.
