Ze zien eruit als een verspreide verzameling vogelexperimenten, maar ze delen één enkele evolutionaire afstamming. Piciforms zijn een orde van vogels waartoe ook de spechten behoren die u kent. Ze bevatten ook de toekans met hun enorme snavels. Dan zijn er de jacamars, puffbirds en honinggidsen. Gezamenlijk tellen deze boomvogels ongeveer 450 soorten. Ze leven overal behalve in Australië en Antarctica.
De diversiteit is verbluffend. Deze vogels variëren van 8 tot 63 centimeter lang. De roodbruine piculet is een van de kleinste. De toco-toekan is een van de grootste. Hun snavels variëren enorm qua structuur. Hun algehele morfologie verandert net zo veel. De meeste voeden zich met insecten. Sommigen reiken in de bast waar geen enkele andere vogel kan komen.
Waarom spechten en barbets belangrijk zijn
De meest voorkomende groepen zijn de spechten en barbets. Ze delen een specifieke gewoonte. Ze graven hun eigen nestholten uit. Dit gedrag verandert het ecosysteem. Hierdoor kunnen ze concurrentie met andere vogels om bestaande gaten vermijden. Maar het doet meer dan dat.
Piciforms bieden onderdak aan veel andere soorten gewervelde dieren.
Wanneer een specht of barbet in een boom boort, ontstaat er een hulpbron. Andere dieren komen binnen. Eekhoorns. Uilen. Andere holte-broedvogels. De piciformen zijn ecosysteemingenieurs. Ze leven niet alleen in de bomen. Zij bouwen de infrastructuur waar anderen op vertrouwen.
Een wereldwijde distributie
De meeste van deze soorten zijn tropisch. De spechtenfamilie is de uitzondering. Het verspreidt zich naar gematigde zones. De anderen blijven dichter bij de evenaar. Hun aanpassingen zijn gespecialiseerd. Sommigen voeden zich met honing. Anderen jagen op insecten onder de schors. De variëteit wordt gedreven door nichespecialisatie. De ene vogel kan niet met de andere concurreren als hij zijn eigen holen graaft en ander voedsel eet.
Het resultaat is een wereldwijde aanwezigheid. Ze bezetten bossen in Zuid-Amerika, Afrika en Azië. De toco-toekan domineert het bladerdak met zijn formaat. De kleine piculetten verstoppen zich in dicht gebladerte. De rode draad is het vermogen om de verticale ruimte in bomen te benutten. Het zijn niet alleen bewoners van het bos. Zij zijn er actieve vormgevers van.
