Spieren vervagen. Het is de wrede belasting van het oud worden.
Sarcopenie – dat specifieke medische woord voor de langzame, gestage diefstal van kracht – maakt van onafhankelijkheid iets kwetsbaars.
Wetenschappers proberen overal om de verschuiving te stoppen.
De nieuwe grens is de darm.
In het bijzonder een kleine bacterie genaamd Roseburia inulinivorans.
“Wat als de microben die in je leven, zouden bepalen hoe sterk je benen morgen zullen zijn?”
Een team van onderzoekers uit Nederland en Spanje publiceerde hun bevindingen in het tijdschrift Gut. Ze suggereren dat deze specifieke microbe de sleutel zou kunnen zijn tot het behoud van macht.
De gegevens zien er veelbelovend uit.
Bij mensen. En muizen.
De cijfers
Ze begonnen met mensen.
90 gezonde mensen van in de twintig. 33 personen van 65 jaar of ouder.
De test was eenvoudig maar brutaal.
Handgreep. Beendrukken. Bankdrukken. VO2 max om te zien hoe hard het hart werkt als de longen om lucht schreeuwen.
Daarna controleerden ze de poep.
Elk ontlastingsmonster werd geanalyseerd op de aanwezigheid van bacteriën.
Van elke gedetecteerde microbe viel slechts één geslacht op: Roseburia.
Maar niet zomaar een Roseburia. De specifieke soort R. inulinivorans hadden een duidelijk patroon.
Bij de oudere groep correleerde de aanwezigheid van deze bacterie met een 29% grotere handgreepkracht.
Negenentwintig procent. Dat is geen lawaai. Dat is een aanzienlijke sprong.
Interessant genoeg ging deze krachttoename niet gepaard met een betere cardiofitness (VO2 max), wat betekent dat de spier zelf sterker was, en niet alleen aerobischer.
Jonge volwassenen lieten vergelijkbare trends zien. Hogere niveaus van R. inulinivorans gekoppeld aan betere grijpkracht en cardiocapaciteit.
De familieleden, zoals R. ontlasting of R. intestinalis, vertoonde deze specifieke voordelen niet.
Dit duidt op precisiekwesties. Je kunt niet zomaar willekeurige bacteriën in de tank dumpen. Het moet de juiste sleutel zijn.
De overvloed neemt overigens af met de jaren.
Jonge volwassenen hadden een overvloed aan R tot 6,6%. inulinivoranen.
Oudere volwassenen bereikten een maximum van 1,3%.
Toeval?
Of oorzaak en gevolg?
Muistests
Observationele onderzoeken bij mensen kunnen alleen verbanden aantonen, geen bewijs.
Hebben de bacteriën de spieren opgebouwd, of heeft de spier de bacteriën uitgenodigd?
Om daar achter te komen, wendden ze zich tot muizen.
32 van hen.
Eerst veegde een cocktail van antibiotica hun ingewanden schoon. Toen kwam de inenting.
Eén week dosering per week, gedurende twee maanden.
Drie groepen kregen verschillende Roseburia -soorten. Eén kreeg niets.
De muizen liepen op loopbanden totdat ze instortten.
Geen van de soorten zorgde ervoor dat ze langer meegingen. Het uithoudingsvermogen veranderde niet.
Maar de voorpoten?
R. inulinivorans verhoogde de grijpkracht met ongeveer 30% na slechts vier weken. Het effect bleef ook bij zes en acht weken hangen.
De andere soorten deden het niet. De controlegroep zeker niet.
Microscopisch gezien vertelden de spieren een groter verhaal.
Muizen gegeven R. inulinivorans hadden grotere vezels in hun soleusspieren (de kuit).
In het bijzonder type II vezels. Dit zijn de ‘fast-twitch’-vezels die verantwoordelijk zijn voor sprints, sprongen en zware liften.
De controlemuizen hadden een gelijkmatige verdeling.
De R. inulinivorans muizen neigen naar de krachtige, grotere vezels.
De eiwitten die betrokken zijn bij de energieproductie veranderden ook en pasten zich aan om deze nieuwe structurele veranderingen te voeden.
Is het al een probioticum?
Houd je paarden vast.
De onderzoekers geven toe dat de wetenschap nog niet klaar is.
Bij de muizen koloniseerden de menselijke stammen niet daadwerkelijk de darmen. Ze bezochten.
Dat roept vragen op over de werkzaamheid op lange termijn bij mensen.
Ze controleerden niet de ontstekingsroutes of hoe zenuwen de spieren signaleren om samen te trekken. Die ontbrekende stukjes zijn belangrijk.
We weten niet of het stimuleren van deze bug de kracht creëert, of dat het hebben van kracht je gevoel verandert.
Causaliteit is een hellend vlak.
Toch beweren de auteurs dat het bewijsmateriaal een ‘darmspier-as’ ondersteunt.
Een directe lijn tussen je buik en je biceps.
R. inulinivorans lijkt de stofwisseling te moduleren om kracht te bevorderen.
De achteruitgang ervan met de leeftijd loopt perfect samen met onze toename van kwetsbaarheid.
Als het verband klopt, bevat een pil voor kracht mogelijk geen steroïden. Het kan te maken hebben met cultuur.
Misschien gewoon een specifieke cultuur.
Het patent is al aangevraagd. De naam: “Verbetering van spiermassa en spierkracht.”
We wachten af of de laboratoriumresultaten de echte wereld overleven.
Voelt u zich de laatste tijd zwakker?
Kijk naar beneden. 🦵
