We verbranden huizen om ze te redden

14

Hitte in Zuid-Carolina.

De “Burn Boss” controleert de fakkel.

Radioklikken.

Drie.

Twee.

Een.

Vuur.

Hij steekt de houten gevelbeplating aan en ziet hoe deze blijft haken. De vlammen vreten binnen enkele seconden het bouwwerk binnen. Ze raakten de bank. Het bed. De kast vol katoenen kleding. Zelfs de keuken gevuld met olie en chips dient als aanmaakhout. De hitte straalt door gebroken glas naar buiten en duwt de toeschouwers achteruit.

Het is een gecontroleerde verbranding. Een proef.

Een non-profitorganisatie genaamd IBHS steekt opzettelijk huizen in brand. Niet voor de lol. Om te leren. Ze willen weten hoe ze kunnen voorkomen dat echte mensen hun leven verliezen als de wildernis roept.

Klimaatverandering zorgt ervoor dat droogtes langer duren en de zomers heter worden. Branden worden groter. Sneller. Toch blijven we ons in diezelfde zones begeven. Het is een slechte combinatie. De financiële verliezen lopen op naarmate buurten in rook verdwijnen.

Murray Morrison doet onderzoek bij IBHS. Hij stelt dat een ramp niet op zichzelf staat. Als je de inname van het eerste huis verhindert, stop je waarschijnlijk ook het tweede. Je verbreekt de keten.

“Als je kunt voorkomen dat dit huis in brand vliegt, heb je waarschijnlijk het volgende voorkomen”

Vroeger voelden rampen zich geïsoleerd. Zeldzaam.

Michael J. Gollner van UC Berkeley zegt dat die dagen voorbij zijn. Hij denkt dat onze gemeenschappen momenteel feitelijk onveilig zijn. Niet meer verstoppen.

Windmachines treden in werking op de testlocatie. Industriële turbines.

Ze blazen lucht met vijftig mijl per uur.

Dezelfde snelheid die Paradise, Californië in 2018 in as veranderde.

IBHS-teams volgen elke sintel die met de wind mee naar een tweede huis vliegt. Sensoren – ter waarde van een half miljoen dollar – houden de hitte in de gaten. Miljoenen datapunten. Ze moeten precies zien hoe vuur van buurman naar buurman springt.

Dit is geen theorie. Het zijn gegevens.

Er zijn maar weinig organisaties die zich dit soort vernietiging kunnen veroorloven. Maar ze hebben inmiddels veertien huizen platgebrand. Ze passen materialen aan. Ze veranderen de wind. Ze kijken.

Wat werkt?

Geharde materialen. Metalen daken. Ramen die niet uitblazen. En het schoonhouden van uw tuin. Verwijder de brandstof binnen anderhalve meter van het huis. Het verkleint de kans op ontsteking drastisch.

Uit gegevens blijkt dat deze gecombineerde stappen ervoor zorgen dat een gemeenschap twee keer zoveel kans heeft om te overleven.

De verzekeringssector vindt dit leuk. IBHS wordt gefinancierd door verzekeraars. Waarom? Omdat veiliger huizen minder uitbetalingen betekenen. Californië biedt al kortingen voor brandwerende upgrades. Sommige verzekeraars dekken u alleen als u over de IBHS-certificering beschikt. Het is een gedurfde zet van CSAA, een van de grootste verzekeraars van de staat. Zij garanderen dekking voor gecertificeerde woningen.

Afstand helpt ook.

Tien meter tussen huizen? Ideaal. Het voorkomt dat het ene huis brandstof wordt voor het andere.

Maar we kunnen geen huizen verhuizen. Niet gemakkelijk.

Kun jij het huis van een buurman voldoende verharden om het jouwe te beschermen?

Dr. Morrison denkt van wel. Je streeft niet naar perfectie. Je probeert de catastrofe te stoppen. Net genoeg veiligheid.

Californië heeft nu strenge bouwvoorschriften. Maar het blijft achter bij de branddreiging. Verzekeraars vluchtten na 2017. Honderdduizenden mensen kwamen terecht bij de laatste redmiddelverzekeraar van de staat. Duur. Minimale dekking. Veel mensen zijn gewoon helemaal weggelopen van de verzekering.

Wetgevers probeerden de markt terug te brengen. Ze gaven opdracht tot ontruiming rond huizen. Anderhalve meter borstelloze zone in gebieden die gevoelig zijn voor brand.

Lokale ambtenaren haatten het. Verzet heeft de implementatie tot stilstand gebracht.

Berkeley wachtte niet.

De stad heeft in januari haar eigen regels aangenomen. Colin Arnold, assistent-brandweercommandant, merkt op dat het onderzoek solide is. Geen discussie met natuurkunde.

Eén straat.

Huizen aan de linkerkant overleven.

Huizen aan de rechterkant branden.

Het is afhankelijk van de vegetatie. Bouw. Afstand tot heuvels.

Berkeley richt zich op de randen. De blokken die het dichtst bij de oostelijke heuvels liggen. Bescherm ze eerst. Bescherm de stad.

In eerste instantie zijn inspecties vrijwillig. Buren helpen elkaar gratis met het opruimen van de borstel. Landschapsarchitecten zorgen ervoor dat de erven er mooi uitzien en tegelijkertijd veilig zijn. Het helpt als je er daadwerkelijk wilt wonen.

Vuur is niet nieuw.

Roy Wright leidt IBHS. Hij zegt dat we al duizenden jaren met vuur leven. We zullen nooit een uitweg uit risico’s ontwerpen. Niet helemaal.

Dat is niet het punt.

Het punt is dat het risico niet catastrofaal hoeft te zijn. Gewoon te overleven.

попередня стаття50.000 jaar oud. Afrikaans DNA overleeft de hitte
наступна статтяSpaceX’s ruimteschip 13 hapert bij de poort