Het ruimteschip vloog niet.
In ieder geval niet vandaag.
16 juli zou een nieuwe mijlpaal zijn voor het megaraketprogramma van SpaceX. Vlucht 13. Dertien kansen op glorie, en hier zijn ze. Drieëndertig Raptor-motoren van de eerste trap ontstaken, waardoor de lanceertoren in Zuid-Texas schudde, maar plotseling: niets. Het systeem raakte in paniek. Er werd onmiddellijk een afbreking geactiveerd. Het beest zat daar. Ademhaling. Wachten.
Het was dichtbij. Misschien te dichtbij voor comfort.
Dan Huot, directeur Mission Assurance van SpaceX, vertelde het webcastpubliek dat ze zich erin zouden verdiepen. Hij klonk moe, of misschien gewoon pragmatisch.
“We zullen wat tijd nodig hebben… om uit te zoeken wat de aanleiding was voor deze afbreking… en dan uitzoeken wat onze weg voorwaarts is.”
Elon Musk heeft meestal niet veel tijd nodig. Tegen de avond werd de oplossing voorgesteld.
“Om zeker te zijn van een goede vlucht… De meest waarschijnlijke timing van de lancering is de volgende dag vroeg”, tweette hij op X.
Twee Raptors eruit. Twee inch. Gemakkelijke operatie? Misschien. Maar de vertraging steekt enigszins na maanden van snelle iteratie.
Dit is niet vlucht 1. Het is vlucht 13 van versie 3.
De hardware is veranderd. De doelstellingen zijn aangescherpt.
Afgelopen mei werkte vlucht 12 grotendeels goed. “Oké” is een sterk woord voor ruimtevluchten waarbij dingen regelmatig ontploffen, maar de Super Heavy-booster faalde in zijn splashdown-choreografie. In de Ship-fase kon een motor in vacuüm niet opnieuw worden aangestoken. Er zijn problemen. Kleintjes, relatief. Maar ze stapelen zich op.
Vlucht 13 herhaalt deze doelen. Raak de Golf. Loop rond de aarde. Plons neer nabij West-Australië. Het schip slaagde de vorige keer in de landing, dus de druk ligt nu volledig op de navigatie van de eerste fase.
Er is ook bagage op deze reis.
Twintig nieuwe Starlink V3-satellieten rijden op een jachtgeweer.
Twintig.
Dit zijn niet alleen testdummies. Ze maken deel uit van de beloofde constellatie: 100.000 schepen die bedoeld zijn om in een lage baan om de aarde te komen. Dit is hun debuut. De eerste reis.
Ze zullen het niet redden.
Opzettelijk. Het plan houdt in dat ze midden in de boog worden ingezet. Suborbitaal. Ze blijven ongeveer twintig minuten staan voordat de zwaartekracht ze terugwint en ze weer naar beneden storten. Geen langdurige service voor deze batch. Gewoon een voorproefje van de ruimte. Zes hebben zelfs camera’s bij zich, die foto’s maken van het hitteschild van het schip terwijl het brandt.
Gegevens zijn alles. De rest is gewoon puin.
Zullen de vervangende motoren volgende week werken?
We zullen zien.
SpaceX bouwt raketten door ze kapot te maken en ze vervolgens minder te breken. Vandaag was gewoon weer een stap. Nog een regelitem. Het pad is nu leeg, maar niet voor lang.
