Keith Thomas stracił ręce w wyniku wypadku podczas pływania. To było sześć lat temu. Dziś implant w jego mózgu pozwala mu pić z kubka i samodzielnie się odżywiać.
Thomas mieszka w Massepequah w stanie Nowy Jork. Kiedy w 2021 roku zgodził się wziąć udział w badaniu klinicznym, siedząc na wózku inwalidzkim, nie był w stanie unieść rąk. Dziś może je przenieść. Ponownie.
To dla mnie niesamowity moment
Profesor Chad Bouton doskonale zdaje sobie sprawę, że nie chodzi tylko o ruch mięśni. Mówimy o przeprogramowaniu układu nerwowego. Jego zespół w Feinstein Institutes (naukowym oddziale Northwell Health) nie tylko wysyłał polecenia do rdzenia kręgowego. Przywrócili emocje. Jest to „podwójne obejście neuronowe”.
Elektrody w jego mózgu odczytały myśl: rusz ręką. Sygnał przeskoczył nad uszkodzonym obszarem rdzenia kręgowego, całkowicie ignorując uraz i zmusił kończynę do poddania się. Następnie czujniki w palcach przesłały dane z powrotem. Dotykać. Obwód został zamknięty. Mózg zadał pytanie, ciało wykonało akcję, a ręka odczuła rezultat. Mógł podnieść skorupkę jajka, nie rozgniatając jej.
Czy to naprawdę możliwe w przypadku maszyn? Zwykle nie. Ale tutaj to się wydarzyło.
Poczuł dłoń swojej siostry. Poczuł sierść swojego psa. To nie są upiorne doznania. Są to sygnały rzeczywiste, zrekonstruowane i dostarczone bezpośrednio do kory czuciowej.
Proces był intensywny. Trzy lata szkolenia. 35 tygodni pracy z aktywnym systemem. Wzrost siły był kolosalny. 86% w prawej ręce. 62% po lewej stronie. Przeszedł od niemożności dotknięcia twarzy rękami do umiejętności drapania nosa. I wytrzyj to.
Potem przyszło odbicie korowe. Ta część metody jest dziwna, ale genialna. Naukowcy zarejestrowali aktywność mózgu Thomasa, gdy wyobrażał sobie dotyk. Następnie stymulowali jego mózg tymi samymi wzorcami, jednocześnie stymulując skórę i rdzeń kręgowy. To uczy mózg ponownego słuchania sygnałów. Po 25 tygodniach skupiania się na prawym nadgarstku, wcześniej zdrętwiały obszar się obudził. Zyskał wrażliwość, która pozostała nawet po wyłączeniu urządzeń.
Po dwóch latach wyniki nadal się utrzymywały. I to jest najbardziej nieoczekiwana rzecz. Plastyczność mózgu okazała się nie ulotna.
Keith Thomas miał 42 lata, kiedy w lipcu 2020 r. basen chwycił go za szyję. Obudził się i zobaczył helikopter na trawniku przed domem. Następnego dnia nic się nie poruszyło. Teraz znów pisze swoje imię – nie dosłownie, ale w pewnym sensie – znowu.
Nie ma jeszcze jasnego limitu kwoty, jaką można odzyskać. Potrzebne są nowe testy. Różne kontuzje wymagają różnych „kart”. Ale na razie niemożliwe wydaje się zwykłym wtorkiem.
Może.
